صدای پایم از انکار راه بر می خاست
 |
نویسندگان
فاطی ترابی
آرشیو من
بهمن ۸۸
دی ۸۸
آبان ۸۸
مهر ۸۸
شهریور ۸۸
تیر ۸۸
خرداد ۸۸
اردیبهشت ۸۸
فروردین ۸۸
اسفند ۸٧
بهمن ۸٧
دی ۸٧
آذر ۸٧
آبان ۸٧
مهر ۸٧
بهمن ۸٦
دی ۸٦
آذر ۸٦
آبان ۸٦
شهریور ۸٦
امرداد ۸٦
اردیبهشت ۸٦
اسفند ۸٥
بهمن ۸٥
دی ۸٥
آذر ۸٥
آبان ۸٥
مهر ۸٥
شهریور ۸٥
امرداد ۸٥
تیر ۸٥
خرداد ۸٥
اردیبهشت ۸٥
فروردین ۸٥
اسفند ۸٤
بهمن ۸٤
دی ۸٤
آذر ۸٤
آبان ۸٤
مهر ۸٤
شهریور ۸٤
امرداد ۸٤
تیر ۸٤
خرداد ۸٤
اردیبهشت ۸٤
فروردین ۸٤
اسفند ۸۳
بهمن ۸۳
دی ۸۳
آذر ۸۳
آمار وبلاگ :
جمعه ۱٦ بهمن ،۱۳۸۸
قیافه ام برای خودمم جدید شده ، بعد از ٣ سال شدم شکلی که خدا خلق کرده بود،موهای سیاه و صورت سفید .کاملاً متضاد تابستون،اینقدر ذوق زده شدم که آپدیت هم کردم:)))
سهشنبه ۸ دی ،۱۳۸۸
طعم گیلاس
دلم اون حال ٢٧ تیر رو که این پست تمرین رو مینوشتم میخواد!
دوشنبه ۱۱ آبان ،۱۳۸۸
وقتی از صبح ٨ ساعت چشمت در میاد و با اکسل کار میکنی ،دیگه حوصله ء وب گردی که هیچ ایمیل چک کردن هم نداری و سر گیجه میگیری و ۵ تا ایمیل بیشتر هم توی ١ ساعت نمیتونی چک کنی نتیجه اش همین میشه که هفته ای یه بار هم نمیام اینترنت!
یکشنبه ۳ آبان ،۱۳۸۸
پرشدن
مدتها بود از این سکوت درونی دور شده بودم و چه لذتی است این سکوتِ سرشارِ دور از قیل و قال بیرون
جمعه ۱ آبان ،۱۳۸۸
آسودگی
دلم میخواد این جمله رو بشنوم:
خیالت راحت ، نگران نباش!
پنجشنبه ۱٦ مهر ،۱۳۸۸
فریاد
وقتی دل تنگه آسمان تیره است،همه جا مهِ!
اینکه بچه ها خوشحالند و نمیدونن ناراحتی چیه برای اینه که حافظه شون پاک ِ ، برای اینه که از هر چیزی به مقیاس واقعیش حس رو دریافت میکنن اما ما همینکه یه اتفاقی میفته یاد هزارتا اتفاق قبلی میفتیم و ١٠٠برابر اندازه ء واقعی غصه دار میشیم.
دلم یه کلبه میخواد توی یه جنگل دور از آدما.
دوشنبه ٢۳ شهریور ،۱۳۸۸
سکوت
طی یه روند خیلی جالبه یه نسبتی داره ایجاد میشه بین حرفهای من و نوشتنم!هر چی حرف بیشتر دارم کمتر مینویسم! توی دنیای غیر مجاری هم همینطورم هر وقت خوبم سروصدا دارم و هر وقت ساکتم در کنکاش در درونم و یه دنیا حرف ناگفته!
باید دوباره تمرین نوشتن کنم تا یادم نرفته:)
شنبه ٢٧ تیر ،۱۳۸۸
تمرین
توی فکرم دارم آپدیت میکنم،چشمام بسته است و مثلاً دارم میخوابم،با هر جمله ای که توی ذهنم مینویسم لبخندم پررنگ تر میشه،سمیه تا در اتاق رو باز میکنه میگه کوفت نیشش رو نگاه مثلاً خوابه.
به دل کوچیکم دارم یاد میدم حرفاش رو توش نگه داره ،صندوق دل مطمئن ترین جاست برای حرفهای یه دل کوچیک!
سهشنبه ٢٦ خرداد ،۱۳۸۸
رخت عزا بر تن
وقتی که توی ایران زندگی میکنی باید متوجه باشی که تمامی قوانینی که بر دنیا حاکمه ممکنه اینجا معکوس باشه.
آدمها در طول زندگی خود تحت تاثیر دو پروسه قرار دارند،یکی زندگی شخصیشون و یکی زندگی جمعیشون،اولی تحت تاثیر مسائل شخصی و فردیشون در حال تغییره و دومی تحت تاثیر اجتماعه پیرامونشونه.
معمولاً نظامهای اجتماعی قوانین ثابت و مشخصی دارند و چون از یکسری قوانین پیروی میکنن ،ممکنه در طول مدت زندگی یه فرد هیجاناتی براش ایجاد کنن اما سورپرایزش نخواهند کرد،اما برعکس زندگی فردیش چون قابلیت ایجاد هیجان و انتخاب و تغییر و تحول داره براش در طول مدت عمرش بارها ایجاد هیجان و سورپرایز شدن میکنه.
اما!!!!وقتی شما در ایران زندگی میکنید،الگو فرق کرده،زندگی فردی شما انتخابی توش نیست،همه چی بدون تصمیم و خواست شما میگذره برای همینم هیجانی توش نیست ،تا چشم باز کنی توی یه روال کسالت بار و روزمرگی میفتین،خیلی شانس بیارین اتفاقهایی که دوست ندارین کمتر به سرتون بیاد که در طول مدت عمرتون کمتر دچار افسردگی بشین،اماااااا در زندگی اجتماعی تا دلتون بخواد سورپرایز میشین،تمامی اونچه که قانون داره و قراره بر طبق روال منطقی پیش بره ناگهان جور دیگه ای میشه و شما رو شوکه میکنه،شما در هر مقطعی در ایران زندگی کرده باشید برای نسلهای آینده تون کلی وقایع عجیب و غریب فراوون سیاسی دارین که تعریف کنین،شما از هر صنفی که باشین و در هر سطح تحصیلاتی که باشین خواسته و ناخواسته توی یه مقطعی از زندگی سیاسی شدین و کلی تحلیلهای سیاسی میتونن بکنن،و اما از همه پر خاطره تر این نسل سوخته ماست ،کدوم نسل توی دنیا رو سراغ دارین که با ٣دهه عمر هم انقلاب دیده باشه هم جنگ دیده باشه هم رفرم دیده باشه و هم کودتا و فکر نمیکنم دیگه حادثه ء مهمی مونده باشه که قرار باشه ببینیم!
پنجشنبه ٢۱ خرداد ،۱۳۸۸
سبززززززززززززززز
شدم مثل پیرهای که دوره رو به فرزندانشون دادن و دارن از شورشون لذت میبرن:)
لذت میبرم برای حضور سبز مردمم.
حس میکنم اونی که کاشتیم خوب داره درو میشه ،هر چند ۴ سال قحطی هم بینش افتاد!
[ خانه| آرشيو | پست الكترونيك ]