صدای پایم از انکار راه بر می خاست 

خانه
آرشيو

پست الكترونيك



نویسندگان
فاطی ترابی
 

آرشیو من
بهمن ۸٩
آذر ۸٩
فروردین ۸٩
اسفند ۸۸
بهمن ۸۸
دی ۸۸
آبان ۸۸
مهر ۸۸
شهریور ۸۸
تیر ۸۸
خرداد ۸۸
اردیبهشت ۸۸
فروردین ۸۸
اسفند ۸٧
بهمن ۸٧
دی ۸٧
آذر ۸٧
آبان ۸٧
مهر ۸٧
بهمن ۸٦
دی ۸٦
آذر ۸٦
آبان ۸٦
شهریور ۸٦
امرداد ۸٦
اردیبهشت ۸٦
اسفند ۸٥
بهمن ۸٥
دی ۸٥
آذر ۸٥
آبان ۸٥
مهر ۸٥
شهریور ۸٥
امرداد ۸٥
تیر ۸٥
خرداد ۸٥
اردیبهشت ۸٥
فروردین ۸٥
اسفند ۸٤
بهمن ۸٤
دی ۸٤
آذر ۸٤
آبان ۸٤
مهر ۸٤
شهریور ۸٤
امرداد ۸٤
تیر ۸٤
خرداد ۸٤
اردیبهشت ۸٤
فروردین ۸٤
اسفند ۸۳
بهمن ۸۳
دی ۸۳
آذر ۸۳
 

لینک دوستان



آمار وبلاگ :

temp-designer

 

 

۱۳۸٤/۱٢/٤

سکوت سرشار از ناگفته هاست ...

 

 

یه غمای هست که مال ِ مال ِ خودته فقط خودت،نه با کسی شریکشون میشی،نه برای کسی بیانش میکنی،فقط خودت میدونی و خودت،یه راز شخصیه مثل مانترا!از جنس خوره های که روح رو میخوره هم نیست،اون ته ته ها مدفون شده،عمق هم داره ولی خاموشه چون فقط خودت میدونیش!

یه حسایم هست که فقط مال خود خودته،نمیتونی بیانش کنی،چون هیچ لغتی برای بیانش ساخته نشده،حست ِ ،نه برای کسی میخوای بگیش نه میتونی بگیش،شیرینی و تلخیش فقط برای خودت معنی داره، وقتی بخواهی بگیش ،یه دست و پا زدن و نرساندن مفهومه،شاید بهترین راه اینه که وقتی به اینجا رسیدی سکوت کنی.

بیخود نیست دکتر شریعتی گفته سرمایه هر دل به اندازه حرفهای است که برای نگفتن دارد!

 

فاطی ترابی

پيام هاي ديگران ()




 

 

[ خانه| آرشيو | پست الكترونيك ]