صدای پایم از انکار راه بر می خاست 

خانه
آرشيو

پست الكترونيك



نویسندگان
فاطی ترابی
 

آرشیو من
بهمن ۸٩
آذر ۸٩
فروردین ۸٩
اسفند ۸۸
بهمن ۸۸
دی ۸۸
آبان ۸۸
مهر ۸۸
شهریور ۸۸
تیر ۸۸
خرداد ۸۸
اردیبهشت ۸۸
فروردین ۸۸
اسفند ۸٧
بهمن ۸٧
دی ۸٧
آذر ۸٧
آبان ۸٧
مهر ۸٧
بهمن ۸٦
دی ۸٦
آذر ۸٦
آبان ۸٦
شهریور ۸٦
امرداد ۸٦
اردیبهشت ۸٦
اسفند ۸٥
بهمن ۸٥
دی ۸٥
آذر ۸٥
آبان ۸٥
مهر ۸٥
شهریور ۸٥
امرداد ۸٥
تیر ۸٥
خرداد ۸٥
اردیبهشت ۸٥
فروردین ۸٥
اسفند ۸٤
بهمن ۸٤
دی ۸٤
آذر ۸٤
آبان ۸٤
مهر ۸٤
شهریور ۸٤
امرداد ۸٤
تیر ۸٤
خرداد ۸٤
اردیبهشت ۸٤
فروردین ۸٤
اسفند ۸۳
بهمن ۸۳
دی ۸۳
آذر ۸۳
 

لینک دوستان



آمار وبلاگ :

temp-designer

 

 

۱۳۸٤/۳/۱٢

يک حقيقت تلخ

 

تا حالا به اين نکته دقت کردين که ما تنها کسی رو که در سراسر عمرمون نميبينيم ، خودمونيم نگين توی آئينه که در يک لحظه توی دو تا آئينه نگاه کنيم يه جورای با هم فرق داره٬ عکس و فيلمم که اسمشون با خودشونه!

يه چيز ديگه ما در سراسر عمرمون صدامون هم يه جور ديگه ميشنويم ٬ صدای ما که به گوشمون ميرسه با صدای که بقيه ميشنون فرق دارهصدای ضبط شده هم که ميشه يه چيز ديگه!

باورتون ميشه اينقدر باخودمون ناآشنايم خيلی تلخه نه!!!!!!

فاطی ترابی

پيام هاي ديگران ()




 

 

[ خانه| آرشيو | پست الكترونيك ]