صدای پایم از انکار راه بر می خاست 

خانه
آرشيو

پست الكترونيك



نویسندگان
فاطی ترابی
 

آرشیو من
بهمن ۸٩
آذر ۸٩
فروردین ۸٩
اسفند ۸۸
بهمن ۸۸
دی ۸۸
آبان ۸۸
مهر ۸۸
شهریور ۸۸
تیر ۸۸
خرداد ۸۸
اردیبهشت ۸۸
فروردین ۸۸
اسفند ۸٧
بهمن ۸٧
دی ۸٧
آذر ۸٧
آبان ۸٧
مهر ۸٧
بهمن ۸٦
دی ۸٦
آذر ۸٦
آبان ۸٦
شهریور ۸٦
امرداد ۸٦
اردیبهشت ۸٦
اسفند ۸٥
بهمن ۸٥
دی ۸٥
آذر ۸٥
آبان ۸٥
مهر ۸٥
شهریور ۸٥
امرداد ۸٥
تیر ۸٥
خرداد ۸٥
اردیبهشت ۸٥
فروردین ۸٥
اسفند ۸٤
بهمن ۸٤
دی ۸٤
آذر ۸٤
آبان ۸٤
مهر ۸٤
شهریور ۸٤
امرداد ۸٤
تیر ۸٤
خرداد ۸٤
اردیبهشت ۸٤
فروردین ۸٤
اسفند ۸۳
بهمن ۸۳
دی ۸۳
آذر ۸۳
 

لینک دوستان



آمار وبلاگ :

temp-designer

 

 

۱۳۸٤/٥/٢۸

نوستالژی

 

من کلاْ خيلی با آهنگ تحت تاثير قرار ميگيرم،همه خاطراتم و دورانهای زندگيم هم آهنگ خودشون رو دارن،خوبی گذشت زمان هم اينه که معمولاْ با گذشت زمان فقط خوبيای هر مقطعی ميمونه!

آهنگ گوش دادن و لذت بردن هر موزيکی هم کاملاْ سليقه ای و کمی تا قسمتی آموختنی و عادتی!

چند سال پيش که رسيورها آنالوگ بودن و بيشتر برنامه های ترکيه سرگرم کننده بود،ما هم فقط ترکيه رو ميگرفتيم ،اونوقتا من نه تنها از موزيکهای ترکی خوشم نميومد که به نظرم خيلی همcheap بودن،وقتی برادرم که زودتر از ما ماهواره گرفته بود برای صدای ابراهيم کيف ميکرد من يه ابرو بالا ميدادم و سری هم تکون ميدادم که واقعاْ که از چه چيزای خوشت مياد!

بعد از يه مدتی خودم کم کم شدم يه پا متخصص در صدای خواننده های ترک!!

خلاصه يه مدتی ما با اين آهنگا حال ميکرديم هيچ ،ترکی استانبولی هم ياد گرفتيم خلاصه تا اينکه همه کانالاش پريدن ديجيتال و با ديجيتال گرفتن هم کلی دنگ و فنگ داشت!و اون دوران هم سپری شد مثل خيلی ازدورانهای ديگه !

حالا چه طوری شد من نوستالژيک شدم ،اين کلیپی که ديوونه گذاشته علتش  بود که امراه و ابراهيم توش ميخونن،خيلی به دلم نشست و عاشق اولدميم به آهنگای ترکی گل کرد

 

فاطی ترابی

پيام هاي ديگران ()




 

 

[ خانه| آرشيو | پست الكترونيك ]