معجزه

اعتقاد قاطع در بین مردم ما(و شاید خیلی جاهای دیگه) اینطور رواج داده شده که وقتی خواسته ای رو دارند،نذر و نیاز کنند و با گریه و زاری و دعا اون خواسته رو بخواهند،همیشه هم از خود خدا نمیخواهند،(یه عمری بهشون گفتن باید واسطه داشته باشی یه راست نری سراغ خدا!!!)برن دست به دامن پیغمبرها و امامها و... بشن،اگه مریضی دارن ببندش به ضریح و اگه حاجتی دارن شب تا صبح دست به دعا باشند،اگر هم حاجتشون برآورده نشه (که من فکر میکنم اکثر موارد اینگونه است!) میشنوند که از ته دل نخواستن یا حکمت و صلاحشون این بوده،اگر هم حاجتشون روا شه خوب نذر ادا میکنند و حتماً ته دلشون احساس قرب الهی پیدا میکنن و از این به بعد بیشتر میرن سراغ اونی که یه بار حاجتشون رو داده!

خوب حالا حرف من چیه؟اینی که از ته دل یه چیزی رو بخوای و اون اتفاق بیفته ،هیچ ربطی به هیچی نداره جزء خودت،هر آدمی خودش نه تنها یه معجزه بزرگه بلکه میتونه خالق معجزه هم باشه،وقتی کسی از صمیم قلب و با تموم وجودش خواسته اش رو بیان میکنه،انرژی اون خواسته در جهان ایجاد میشه که مرحله اوله،بعد از اون همون فرد با خواستنش این انرژی رو روز به روز تقویت میکنه تا بهش میرسه،وقتی مریضی شفا پیدا میکنه،مسیحش مادر دردمندشه که تک تک سلولهاش به انرژی لایتناهی و الوهیت درونش وصل شدن و فرزندش رو شفا داده،حضرت مسیح  یه جمله معروف داره که دقیقاً عینش یادم نیست "آنچه من انجام میدهم دیگری نیز میتواند،کارهای بزرگتر از من را هم میتواند انجام دهد"*

من میگم اگه خواسته من رو قراره خدا یا پیغمبر یا امام یا.. برآورده کنه ،اصلاً نیاز به گفتن نیست چرا که یه عمر شنیدیم که آگاهند بر ما،یا حتی اگه گفتن لازمه دیگه نیازی به اینکه خودت رو از پا در بیاری تا به خواسته ات برسی(یا در اکثر موارد نرسی!)نیست،اینی که به خواسته ای میرسی بعد کلی صرف انرژی هنگفت ذهنی،دیگه معجزه گر فقط خودتی،نیتته،ذهن پاک و بی آلایشته،اینه که در ذهنت نخواهی با ضرر به کسی به جای برسی اینی که نخواهی خرابی ایجاد کنی تا برای خودت بسازی،اینی که هر جور باشی ،انرژی ذهنت تو جهان خلق شده و همراهیت میکنه،قوتت میده تا عمل هم کنی.

من با اینکه کسی اعتقاداتی داشته باشه هیچ مشکلی ندارم،حتی به نظرم اعتقاد داشتن از بی اعتقادی خیلی بهتره ،حالا به هر چی که میخواد باشه،اون آدمی که هیچ راهی رو بلد نیست و از این راه به خواستهاش میرسه،نتیجه قلب پاکشه و اگه بخواهی این حرفا رو براش بزنی یا بهت میگه کفر نگو یا ذهنش مغشوش میشه و راه خودش رو هم گم میکنه بدون اینکه راهی جدید پیدا کرده باشه! مشکل من کسانین که یک عمر میخواهن این حرفها رو ترویج بدن و با استفاده از نادانی مردم بیشتر جیبشون رو پر کنند بدون اینکه کوچکترین اعتقادی خودشون به حرفاشون داشته باشن.

مشکل من اینه که دلم میخواهد همه یه روزی بدونن خالق معجزه ها خودشونن فقط باید اون الوهیت خودشون رو باور کنن!

*اصل جمله از فرهمند:

"Even the least among you can do everything that I did and even greater."

/ 20 نظر / 11 بازدید
نمایش نظرات قبلی
فاطی

امير جان من از قضا نه دعا نه توسل و نه توکل رو قبول دارم من باور رو قبول دارم اونم باور خودت و نيروی خدائی درونت . اين اجابت دعا ديگه نيست اين تبديل خواسته ات به واقعيت که هر کسی چه دين دار چه بی دين ميتونه انجام بده و نيازی به دعا و نذر و نياز هم نداره.

احسان

ميدونی با داشتن اعتقاد به يک نيروی برتر ميتونی بيشتر به سمت خواسته هات حرکت کنی. اما من ترجيح ميدم به سمت همون نيروی برتر حرکت کنم تا خواسته هام

Fati

من هر دوش رو ميخوام D:

مريم دريايی

سلام دوست خوبم.ممنونم از اطلاعات خوبی که دادی.به روزم.اگر دوست داشتی بيا اين آهنگ را هم گوش بده.

يک آدميزاد

به مردم کاری ندارم. ولی راجع به توسل.. شايد خواستی راجع به اين موضوع با هم حرف زديم. فعلا

امیر

فاطی!نزديک شدن به خدا يا به قول احسان (نيروی برتر) آغاز همه خوشبختی هاست.رسيدن به اون حدی که آرزو معنايی نداره.خواسته های ما معمولاْحقير هستندودارای تاريخ مصرف وتازه تعددشان حد ومرزی نداره.فايده دعا و توسل وتوکل ورضا اينه که آدمو به خدا نزديک ميکنه.سطح خواسته های آدم رو بالا مي بره.تا به کمتراز خدا راضی نشیم.فاطی!تو کهسلمان رشدی نبودی.

کوقه

تو کار خويش به خدا واگذار و دل خوش دار که رحم گر نکند مدعی خدا بکند ...

Fati

من که تا حالا فرد مذهبی که اهل دعا و ... باشه نديدم که به چنين درجه روحانيتی رسيده باشه که به کمتر از خدا راضی نشه!اصولاْ دعا و توسل وتوکل ورضا برای به ير کردن زندگيه نه اينکه لذت بردن از زندگی يه چيزی تو مايه های که دق نکنيک! ببين اگه وبلاگم فيلتر شه تقصير توئه يه عمری ميخوام اين حرفا رو بزنم از ترس برداشتهای عجيب و غريب ميترسم .اونجوری که قهوه چی نگاه ميکردی نزديک تر بودی

Fati

قهوه چی گفت (گفت جا موند!)