بی نام

توی دوران زندگی همه ما آدمهای خیلی زیادی میان و میرن،به شکل ها و نوعهای مختلف،فامیل،دوست،معلم،همکلاس،همکار،دوست ِ دوست،عشق و ...

بعضیا میان و میرن بدون اینکه هیچ خط و نشونی ازشون جا بمونه،انگار که هیچوقت نبودن.

یه عده میان  و با اینکه نرفتن هم فرقی بین بود و نبودشون نیست.

بعضیا که جزء خاطرات شدن،در گذر زمان بعد از اینکه رنگ و لعابهای مختلف از روشون میگذره،یه یاد شیرین ازشون میمونه،یادی که باعث میشه همیشه برات گرامی باشن.

یه عده برای همیشه هستن،یه جای سفت و محکم برای خودشون گرفتن،چه حضور فیزیکی داشته باشن چه نداشته باشن،اینقدر نزدیک شدن که رنگ و بوی زندگیت رو گرفتن.

ولی یه عده دیگه هم میبینی همیشه هستن،کسانی که شاید نه تنها خوبی در حقت  نکردن، بدی هم کردن،کسانی که بعد گذشت سالها در گذر از زمان  به حسی تبدیل شدن بدتر از تنفر که بی تفاوتی ِ ،اما باز میبینی هستن،هر از چند گاهی نامی ،تعریفی یا ... ازشون هست،جوریکه تعجب میکنی که پس از سالهای سال چطوری هنوز این جا موندن؟

/ 25 نظر / 3 بازدید
نمایش نظرات قبلی
SA

این بود: گو: نامِ‌ ما ز یاد به عمدا چه می‌بری؟--خود آید آن‌که یاد نیاید ز نام ما! --حافظ . من اینجور معنی می‌کنم: همینکه عمدا سعی کنی نام ما رو فراموش کنی، یه جور یادآوریه! .

بابک

آدمها توی هر کس زندگی جايگزين ميشن

رها

نامه فروغ فرخزاد کجا بود؟!!!

رها

ببخشید اون تو بود نه تو! عوضی گرفتم

امين

من تو کدوم فايلم؟ پاک شده ها يا ويروسي ها؟

بابک

فاطی جان! اذيت نکن. شکيرا کجا بود ببم جان؟ کجا رو کليک کردی؟

ليلا

علی

ياد ما هم ميرود چون ديگران از يادها کی بماند پر کاهی در ميان بادها

Fati

اختيار دارين...

هاجر

حالا من جزء کدوم دسته ام؟